Ώρες ενημέρωσης γονέων

Σας ενημερώνουμε ότι η συνεργασία εκπαιδευτικών – γονέων θα πραγματοποιείται την πρώτη εβδομάδα του κάθε μήνα όπως φαίνεται στο ακόλουθο έγγραφο: ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ

Δημοσιεύθηκε στη Ανακοινώσεις, Αρχική | Σχολιάστε

Ανακοίνωση

Αγαπητοί γονείς,

Σας ενημερώνουμε ότι στο σχολείο μας τοποθετήθηκε ψυχολόγος. Εάν επιθυμείτε συμβουλευτική υποστήριξη είναι στη διάθεσή σας κάθε Τετάρτη από τις 8:30 έως 12:30. Παρακαλώ πολύ να απευθυνθείτε στη διεύθυνση του σχολείου ώστε να γίνει προγραμματισμός.

Από τη Διεύθυνση

 

Δημοσιεύθηκε στη Ανακοινώσεις, Αρχική | Σχολιάστε

Αγιασμός για τη νέα σχολική χρονιά 2019-2020

Ανακοίνωση

Αγαπητοί γονείς του σχολείου μας,

Σας  ενημερώνουμε ότι ο αγιασμός για τη νέα σχολική χρονιά 2019-2020 θα γίνει την

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2019 στις 9:00 π.μ.

Οι μαθητές θα αποχωρήσουν μετά τον αγιασμό με την ευθύνη των γονέων – συνοδών τους.

 

Από τη Διεύθυνση

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Διαγωνισμός ζωγραφικής

Τον Φεβρουάριο του 2019 οι μαθητές του σχολείου μας συμμετείχαν στο διαγωνισμό ζωγραφικής που διοργάνωσε το χαμόγελο του παιδιού «3rd you smile award 2019» στο μάθημα των εικαστικών μαζί με την εκπαιδευτικό τους κ.Βεργου Ελευθερία. Τα έργα των μαθητών δημιουργήθηκαν από ανακυκλώσιμα υλικά. Οι μαθητές έλαβαν αναμνηστικά για την συμμετοχή τους.
Τα τμήματα που έλαβαν μέρος ήταν:
ΤΑΞΕΙΣ: Ε1-Ε2 .
Μαθητες: 41
Ομαδικές Εργασίες:Τέχνη & ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ
Υλικά: χαρτόνια-καπάκια-εφημερίδες-μικρές κατασκευές από μπουκάλια πλαστικά-τέμπερες-σπρέι-μαρκαδόρους
Τα έργα των μαθητών
Εικόνα
Εικόνα
Δημοσιεύθηκε στη Αρχική, Δράσεις Σχολείου, Πέμπτη Δημοτικού, Σχολικό Έτος 2018-2019 | Σχολιάστε

Επίσκεψη στην έκθεση σχεδιογραφίας στην Πυριτιδαποθήκη του Ιτς Καλέ Ιωαννίνων

Η ΣΤ τάξη του σχολείου μας επισκέφθηκε στις  10 Ιουνίου 2019 μια διαφορετική έκθεση. Την έκθεση σχεδιογραφίας αρχαίων νομισμάτων της κυρίας Έφης Σταύρου στην Πυριτιδαποθήκη του Ιτς Καλέ στο Κάστρο των Ιωαννίνων.
Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει 20 αρχαία αργυρά νομίσματα από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας και διαφορετικών χρονικών περιόδων. Τα νομίσματα παρουσιάζονται όχι ως μέσο συναλλαγής αλλά ως έργα τέχνης. Εικονίζουν κεφαλές θεοτήτων, βασιλέων καθώς επίσης φυτικά και ζωικά μοτίβα.
Τα έργα έχουν αποδοθεί με την τεχνική της σχεδιογραφίας, τρόπος περισσότερο τεχνικός γιατί απαιτείται μεγάλη ακρίβεια στις διαστάσεις (σχέδιο υπό κλίμακα) και στη λεπτομέρεια.
Οι μαθητές παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και προσοχή την καλλιτέχνιδα  κ.Εφη Σταύρου.
Οι μαθητές της ΣΤ τάξης, οι δασκάλες τους και η εκπαιδευτικός των εικαστικών ευχαριστούν θερμά την κ. Εφη Σταύρου για την ξενάγηση.
Δημοσιεύθηκε στη Αρχική, Δράσεις Σχολείου, Έκτη Δημοτικού, Σχολικό Έτος 2018-2019 | Σχολιάστε

Διδακτική επίσκεψη της Γ τάξης στο πλαίσιο του Προγράμματος «Παραδοσιακά Επαγγέλματα» στον Ελαφότοπο

Η Γ τάξη του σχολείου μας υλοποίησε δράση στις 29 Μαΐου 2019 στον Ελαφότοπο Ζαγορίου στο πλαίσιο του προγράμματος «Παραδοσιακά Επαγγέλματα«.

Στο Μουσείο Παλαιών Επαγγελμάτων υλοποίησαν δράση στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος με τον δάσκαλο εικαστικών κ.Μιχάλη Οικονομίδη. Έγινε περιήγηση και ενημέρωση στους μαθητές για τους οικισμούς του Ζαγορίου  από την υπεύθυνη του φορέα Πάρκου Β. Πίνδου. Κατόπιν οι μαθητές δημιούργησαν έργο με την  καθοδήγηση κ. Οικονομίδη και τη βοήθεια των υπευθύνων του φορέα Β. Πίνδου.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

Εκ μέρους των εκπαιδευτικών του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων και ιδιαιτέρως των εκπαιδευτικών της Γ’ τάξης, ευχαριστούμε τον αγαπητό δάσκαλό μας κ. Μιχάλη Οικονομίδη και το Πάρκο Β. Πίνδου για την υλοποίηση της δράσης αυτής, καθώς,  και τις κυρίες του χωριού που πρόσφεραν πίτες στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς.

Δημοσιεύθηκε στη Αρχική, Δράσεις Σχολείου, Σχολικό Έτος 2018-2019, Τρίτη Δημοτικού | Σχολιάστε

Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα

Σκοπός του Ιδρύματος είναι να προσφέρει και να υπηρετεί την ανάπτυξη της πνευματικής, καλλιτεχνικής, πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής της πόλης των Ιωαννίνων και γενικότερα της Ηπείρου.

Στα πλαίσια της αποστολής του, το Ίδρυμα δραστηριοποιήθηκε στο παρελθόν και εξακολουθεί και σήμερα με τους εξής τρόπους:

Το 1921,όταν ιδρύθηκε η Ιατρική Σχολή στα Γιάννενα, στεγάσθηκε σε αίθουσα του Καμπερείου Ιδρύματος,όπου και παραμένει μέχρι το 1991.

Μεγάλη προσφορά του Ιδρύματος στην πολιτιστική ζωή της πόλεως είναι η παραχώρηση της ισόγειας μεγάλης αίθουσας 200 θέσεων στο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Ιωαννίνων (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.),όπου σήμερα στεγάζεται το ομώνυμο θέατρο.

Στον 1ο όροφο του Ιδρύματος, στεγάζεται το βεστιάριο του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.

Στον 2ο όροφο βρίσκεται η 1η αίθουσα της Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης, καθώς και η αίθουσα διαλέξεων “Μαρία Καμπέρη”, χωρητικότητας 220 περίπου ατόμων με μικροφωνική εγκατάσταση, βήμα – έδρα ομιλητή, βιντεοπροβολέα, οθόνη προβολής και επιδιοσκόπιο.

Στην αίθουσα Διαλέξεων φιλοξενούνται  (για πρόβες) η παιδική χορωδία “Τροβαδούροι των Ιωαννίνων”, η χορωδία του Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΟΤΕ, η θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και άλλες θεατρικές ομάδες.

Στον 3ο όροφο στεγάζεται η Διεύθυνση Νεότητος της Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων, το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων & Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Ν. Ιωαννίνων «Σχεδία (σε συνεργασία με τον Ο.ΚΑ.ΝΑ.), καθώς επίσης και η 2η αίθουσα της Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης.

Ο Ιωάννης Καμπέρης (1924-1996) καταγόταν από την περιοχή Τζοντίλα (Ζωοδόχο) Ιωαννίνων. Ο Ι. Καμπέρης δραστηριοποιήθηκε στο χώρο των οικοδομικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων και ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Καμπέρη με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Οι ευεργεσίες του Ι. Καμπέρη υπηρετούν την πολιτιστική ζωή των Ιωαννίνων, τα Γράμματα, την Παιδεία και τη Θρησκευτική Πίστη. Το 1975 ο Ιωάννης Καμπέρης αναδείχθηκε χορηγός, καθώς εξόπλισε πλήρως την καρδιολογική μονάδα εντατικής θεραπείας στο Κρατικό Γενικό Νοσοκομείο «Χατζηκώστα» Ιωαννίνων. Τρεις ήταν οι μεγάλες χορηγίες του: Το Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα, η Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη και η αναστήλωση του ενοριακού ναού το Αρχιμανδρείο ενώ παράλληλα αγωνίστηκε πολλά χρόνια για την ίδρυση της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Με το προεδρικό διάταγμα 598/1978 εγκρίθηκε η ίδρυση του Κ.Π.Ι., τα έξοδα ανέγερσης του oποίου ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο Ι. Καμπέρης. Ως σκοποί του ιδρύματος ορίστηκαν: «η ανάπτυξη της πνευματικής, καλλιτεχνικής και πολιτιστικής κίνησης στην πόλη των Ιωαννίνων και ευρύτερα στην Ήπειρο, καθώς και η χορήγηση βραβείων σε αριστεύσαντες μαθητές των γυμνασίων της πόλης και του Νομού και, ακόμη, η χορήγηση υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές και η χρηματοδότηση επιστημονικών ερευνητικών εργασιών».

φωτογραφίες των μαθητών

Ομάδα μαθητών: Χρυσάνθη Μπ., Νεφέλη Ζ., Έλλη Δ., Μυρτώ Κ.

Πηγές:
http://www.imioanninon.gr/kampereio


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα

Ζωσιμαία Σχολή

Το πρώτο διδακτήριο της Ζωσιμαίας Σχολής, η οποία ιδρύθηκε από τους Ζωσιμάδες το 1828, στεγάστηκε σε ένα μικρό τούρκικο σπίτι που βρίσκοταν στο χώρο κάτω από τη σημερινή Πλατεία Αρχιεπισκοπικού Σπυρίδωνος. Το κτίριο αυτό φιλοξένησε τη Σχολή μέχρι το 1834, γρήγορα όμως αποδείχτηκε ανεπαρκές για να φιλοξενήσει τη Σχολή, που άρχισε να αναπτύσσεται ραγδαία.

Έτσι στα 1834 αγοράζεται από την Επιτροπή της Σχολής το οικόπεδο που βρίσκεται στη θέση της σημερινής Ζωσιμαία και στο οποίο υπήρχε ήδη παλαιά αλλά ευρύχωρη οικία του μεγαλέμπορου Δημητρίου Αθανασίου. Η οικία αυτή ήταν ικανή,αρχικά,να στεγάσει τις λειτουργίες της σχολής,γρήγορα όμως και το δεύτερο αυτό διδακτήριο κρίθηκε ακατάλληλο, κάτι που διαπίστωσε και ο ίδιος ο Νικόλαος Ζωσιμάς. Παρ’ όλα αυτά διατηρήθηκε για 68 ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1905, που λειτούργησε το τρίτο διδακτήριο της Ζωσιμαίας. Ήδη από το 1841 ο Ζωσιμάς, με τη διαθήκη του, εξέφρασε την επιθυμία για την ανέργεση νέου σύγχρονου και καλλιεπούς κτιρίου.

Μόλις όμως στα 1898 άρχισαν οι διαδικασίες για την υλοποίηση της βούλησης του μεγάλου ευεργέτη. Ο τότε Μητροπολίτης Ιωαννίνων Γρηγόριος Εφοροεπιτροπεία ανέθεσαν στους μηχανικούς Π. Μελίρρυτο και Δ. Χρηστίδη να συντάξουν τη μελέτη του νέου κτιρίου. Στα 1900 η μελέτη διαβιβάστηκε στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για τη χορήγηση της σχετικής άδειας, αλλά η πύλη καθυστερούσε την έκδοσή της. Χρειάστηκε η επέμβαση του τούρκου διοικητή των Ιωαννίνων Οσμάν Πασά, για να εκδοθεί επί τέλους , η απαιτούμενη οικοδομική άδεια στις 6 Νοεμβρίου του 1901.

Αμέσως μετά το παλαιό κτίριο κατεδαφίζεται και η Σχολή στεγάζεται προσωρινά σε δυο γειτονικά τουρκικά σπίτια, που νοικιάστηκαν για το σκοπό αυτό. Έτσι άρχισαν οι εργασίες για την ανέγερση του τρίτου διδακτηρίου. Παράλληλα, έγινε πανελλήνιος έρανος που επέδωσε ανέλπιστους καρπούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι συνέβαλε στον έρανο ακόμη και το προσωπικό της Ρωσικής Πρεσβείας της Κωνσταντινούπολης. Στις 17 Φεβρουαρίου 1902 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος στον οποίο χαράχτηκε η εξής επιγραφή: «ΕΥΑΝΔΡΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ ΠΑΙΔΕΣ ΤΟΙΣ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙΣ ΖΩΣΙΜΑΔΑΙΣ ΑΙΕΝ ΕΥΓΝΩΜΟΝΕΣ ΤΟΝΔΕ ΘΕΜΕΛΙΟΝ ΛΙΘΟΝ ΤΗΣ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΤΕΘΕΝΤΟ ΕΤΕΙ ΣΩΤΗΡΙΩ 1902 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 17 ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ Π.ΜΕΛΙΡΡΥΤΟΣ».

Μετά από πολλές περιπέτειες και -δυστυχώς- κομματικές διαμάχες, οι εργασίες ανέγερσης τελείωσαν και στις 14 Φεβρουαρίου 1905 η νέα Ζωσιμαία Σχολή ήταν πλέον γεγονός.

Ο λαμπρός αρχιτέκτονας Περικλής Μελίρρυτος ενσυνείδητα αντέγραψε την πρόσοψη που ο Χριστιανός Χάνσεν είχε, ήδη, σχεδιάσει για το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο των Αθηνών από το 1841. Και αυτό για να καταδείξει ότι η ιστορική Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων ήταν ίδρυμα πανεπιστημιακού επιπέδου.

Το νέο διδακτήριο περιλάμβανε οκτώ αίθουσες διδασκαλίας, αίθουσα τελετών, δύο γραφεία, βιβλιοθήκη, αμφιθέατρο φυσικής και χημείας, τρία εργαστήρια και μουσείο. Όμως, όπως επισήμανε αργότερα ο επιφανής Γυμνασιάρχης Χρίστος Σουλής, υστερούσε σε χώρους υγιεινής, σε προσανατολισμό και σε αριθμό αιθουσών.

Παρ’ όλα αυτά το αρχαιοπρεπές, περίοπτο και επιβλητικό αυτό κτίριο είναι από τα ωραιότερα νεοκλασικά μνημεία των Ιωαννίνων και τα επί μέρους αρχιτεκτονικά του στοιχεία είναι εξόχως ενδιαφέροντα.

Ο βομβαρδισμός του 1940 του προξένησε σημαντικές καταστροφές και το κατέστησε ακατάλληλο για χρήση. Η σχετική αποκατάστασή του τελείωσε το 1956, πλην όμως, ήδη από το 1940. Η Ζωσιμαία άρχισε να περιφέρεται, δίκην πρόσφυγα, σε άλλα κτίρια (οικία Λιάμπεη και Ρουμανικό Σχολείο). Μόλις το 1957 απέκτησε νέα στέγη το τέταρτο διδακτήριο στη οδό Βαλαωρίτου.

Το ιστορικό κτίριο εξακολουθεί και σήμερα να στεγάζει σχολεία της μέσης εκπαίδευσης.

Η στοά της πρόσοψης και η κεντρική είσοδος της Ζωσιμαίας Σχολής είναι πιστά αντίγραφα του κτιρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών που σχεδίασε ο Δανός αρχιτέκτονας Χριστιανός Χάνσεν και κτίστηκε με δωρεά του γιαννιώτη ευεργέτη Ιωάννη Δόμπολη (1769-1850)

Το κεντρικό αέτωμα της Ζωσιμαίας τονίζει το αυστηρά νεοκλασικό ύφος του κτιρίου, που χαρακτηρίζεται από απόλυτη συμμετρία στη διάταξη της όψης και της κάτοψής του σύμφωνα με το πρότυπο του Πανεπιστημίου Αθηνών

φωτογραφίες μαθητών

Ομάδα μαθητών: Βασίλης Γ., Δημήτρης Μπ., Γιώργος Β., Παναγιώτης Δρ.

Πηγές:

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟ, το παρελθόν που δεν χάθηκε, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ, 1998


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ζωσιμαία Σχολή

Καπλάνειος Σχολή

Το ογκώδες αλλά επιβλητικό συγκρότημα με τη βαριά νεοβυζαντινή αυστηρότητα του περνά μάλλον απαρατήρητο για τους Γιαννιώτες. Ελάχιστες μελέτες και έρευνες έγιναν για το κτήριο αυτό.

Και όμως! Η Καπλάνειος Σχολή , που κτίστηκε το 1926,συγκαταλέγεται στα άριστα δείγματα της νεοβυζαντίνης τεχνοτροπίας. Δημιουργός της ο Περικής Μελίρρυτος στην εποχή της ωριμότητας του. Είναι άγνωστο γιατί ο αρχιτέκτονας εγκατέλειψε τον προσφιλή του νεοκλασικού ρυθμού και αναζήτησε έμπνευση από τη παρεξηγημένη βυζαντινή παράδοση.

Η Καπλάνειος έχει περίεργη δομή. Η εξωτερική τοιχοποιία δεν παρουσιάζει επιμελημένη σύνθεση. Την αποτελούν ακανόνιστοι λευκοί λίθοι και ισχυρό κονίαμα για συνθετικό υλικό. Ο Μελίρρυτος, όμως, πρόσεξε ιδιαίτερα το σχεδιασμό των επί μέρους στοιχείων, επιτυγχάνοντας μια παράξενη αντίθεση: η κυρίως είσοδος με τα υπερκείμενα ανοίγματα, τα εκκλησιακά σχεδόν παράθυρα, οι ενδιάμεσες ζώνες και το γείσωμα αποτελούν πραγματικά κομψοτεχνήματα. Οι κέραμοι των τόξων συνδυάζονται θαυμάσια με τους πέτρινους βυζαντινούς κιονίσκους που κοσμούνται με ανάγλυφα κιονόκρανα και βάσεις

Τα παράθυρα της Καπλανείου με το τοξοτό υπέρθυρο έχουν έντονο εκκλησιαστικό χαρακτήρα και συνδέονται μεταξύ τους με κεραμική ή διακοσμητική ταινία στο ύψος των γεννέσεων των τόξων, η οποία περιέχει τους τοίχους του κτιρίου

Η εντυπωσιακή κεντρική είσοδος της Καπλανείου Σχολής με τους διπλούς βυζαντινούς κίονες και τα εκκλησιαστικού τύπου παράθυρα. Πολλοί θεωρούν ότι το αντιπροσωπευτικό βυζαντινίζον κτίριο στην Ελλάδα είναι το Οφθαλμιατρείο των Αθηνών που βρίσκεται στην οδό Πανεπιστημίου, την κατασκευή του οποίου άρχισε ο Χριστιανός Χάνσεν το 1847 και ολοκλήρωσαν οι αρχιτέκτονες Λύσσανδρος Καυταντζόγλου. Το 1854, και Γεράσιμος Μεταξάς το 1868. Αυτή η άποψη, όμως, μπορεί να αναθεωρηθεί, αν γίνει σύγκριση του Οφθαλμιατρείου με την Καπλάνειο Σχολή, η οποία σαφώς υπερτερεί του όμορφου κτιρίου των Αθηνών σε ύφος και συνέπεια προς τη βυζαντινή αρχιτεκτονική παράδοση.

Το σχολικό συγκρότημα φέρει το όνομα του εθνικού ευεργέτη Ζώη Καπλάνη (1736-1806), την πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε απύθμενη πενία, η οποία ήταν και ο λόγος που οι συγχωριανοί του τον επονόμασαν “πικρο-Ζώη”. Εκδιώχτηκε από το πατρικό του σπίτι, που ήταν στο Γραμμένο, από τη μητριά του και απένταρος κατέφυγε στα Γιάννενα, όπου την πρώτη νύκτα εξαντλημένος αποκοιμήθηκε έξω από την πόρτα του μεγαλεμπόρου Παναγιώτη Χατζή-Νίκου. Το επόμενο πρωί ο οικοδεσπότης λυπήθηκε το συσπειρωμένο στο κατώφλι του Ζώη και τον συμπεριέλαβε στο υπηρετικό του προσωπικό. Η εξέλιξη του Καπλάνη ήταν ραγδαία. Από τη φύση του φιλομαθής καταγινόταν τα βράδια, κάτω από το φως μικρής λυχνίας, στη μάθηση ανάγνωσης και γραφής. Γρήγορα ο Χατζή-Νίκος τον έκανε συνέταιρο και ίδρυσαν μαζί εμπορικά καταστήματα γουναρικών στο Βουκουρέστι, τη Νίζνα της Ρωσίας και το 1771 στη Μόσχα, όπου και εγκαταστάθηκε οριστικά ο ηπειρώτης ευεργέτης.

Σε σύντομο χρόνο ο Καπλάνης σχημάτισε αμύθητη περιουσία. Όταν, το 1798, πληροφορήθηκε ότι η Μαρούτσειος Σχολή των Ιωαννίνων έπαυσε να λειτουργεί από έλλειψη πόρων, έσπευσε αμέσως να ιδρύσει νέα, την Καπλάνειο, την οργάνωση και διεύθυνση της οποίας ανέθεσε στο Διδάσκαλο του Γένους Αθανάσιο Ψαλίδα. Για τον εμπλουτισμό μάλιστα της βιβλιοθήκης απευθύνθηκε στον Αδαμάντιο Κοραή, που ζούσε στο Παρίσι.

Με τη διαθήκη του κληροδότησε ολόκληρη την περιουσία του στις εκκλησίες και στο νοσοκομείο των Ιωαννίνων, ενώ διέθεσε σημαντικά ποσά για τη Μεγάλη του Γένους Σχολή, την Πατμιάδα Σχολή, την Αθωνιάδα Σχολή, το Νοσοκομείο Νίνζας και τους φυλακισμένους των Ιωαννίνων.

Το αρχικό κτίριο της Καπλανείου Σχολής δεν διασώθηκε. Το υπάρχον μέγαρο χτίστηκε με χρήματα σχεδόν εξ ολοκλήρου προερχόμενα από το κληροδότημα των Ζωσιμάδων. Σήμερα στο κτίριο στεγάζεται το 1ο Δημοτικό Σχολείο.

 

Ζωής Καπλάνης

Γεννήθηκε το 1736 στο χώριο Γραμμένο και σε μικρή ηλικία κατέφυγε ορφανός στα Ιωάννινα. Εκεί γνώρισε με τον Παναγιώτη Χατζινίκο, τον οποίο ακολούθησε στο Βουκουρέστι και εργάστηκε μαζί του πρώτα ως βοήθος και αργότερα ως συνεταίρος. Το 1774 εγκαταστάθηκε οριστίκα στη Mόσχα, όπου ως έμπορος απέκτησε μεγάλη περιουσία χάρη στην εργατικότητα και το οικονομικό του πνεύμα. Από εκεί ξεκίνησε η αγαθοποιός δράση του .Ενίσχυσε οικονομικά το νοσοκομείο των Ιωαννίνων, τη Μεγάλη του Γένους Σχολή κ.ά. Δημιούργημά του είναι η Καπλάνειος Σχολή , όπως μετονομάστηκε η Μαρούτσειος Σχολή από το 1805, όταν δέχθηκε την οικονομική ενίσχυση του Ηπειρώτη ευεργέτη. Η Καπλάνειος με την παρουσία του Αθανασίου Ψαλίδα εξελίχθηκε στο σημαντικότερο εκπαιδευτήριο των Ιωαννίνων την εποχή του Αλή πασά. Η Σχολή καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1820, αλλά ξαναχτίστηκε (χάρη στο κληροδότημα του Ζώη Καπλάνη) και σήμερα στεγάζει δημοτικά σχολεία των Ιωαννίνων. Με τη διαθήκη του κληροδότησε ποσά στη γενέτειρά του, στην Πατμιάδα Σχολή, στην Αθωνιάδα και σε άλλα φιλανθρωπικά έργα.Πέθανε στη Μόσχα το 1806 και θάφτηκε εκεί στο ονομαστό μοναστήρι της Παναγιάς των Δονσκόι. Ο ανώνυμος της Ελληνικης Νομαρχίας αναφέρεται εμμέσως στον Ζωή Καπλάνη, εκφράζοντας την ευγωμοσύνη του σε αυτόν για την άνθηση των γραμμάτων στην Ελλάδα. Ο Άνθιμος Γαζής αφιέρωσε σε αυτόν την έκδοση της Γεωγραφίας του Μελετίου το 1807.

 

φωτογραφίες μαθητών

 Ομάδα μαθητών: Κατερίνα Γ., Αλέξανδρος Α., Θέμης Μ., Άρια Μπ., Ευαγγελία Ψ.

Πηγές:

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟ, το παρελθόν που δεν χάθηκε, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ, 1998

 


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καπλάνειος Σχολή

VIII Μεραρχεία Ιωαννίνων

Ο αναμορφωτής των Ιωαννίνων Ρασήμ Πασάς, που ήταν χριστιανός μέχρι το τέταρτο έτος του Πανεπιστημίου Αθηνών (όταν και αποχώρησε μετά από φιλονικία με συμφοιτητή του, τον οποίο χαστούκισε τον απεκάλεσε “τουρκόσπορο’’) μπορεί να καυχιέται για πολλά. Ίδρυσε το Δήμο Ιωαννίνων το 1871, διάνοιξε τους κεντρικούς δρόμους, κατασκεύασε μέγα διοικητήριο, φρόντισε για την καθαριότητα της πόλης, φωταγώγησε τα Γιάννενα κ.ά.

Ανάμεσα στα επιτεύγματά του περιλαμβάνεται και το κτίριο στο οποίο στεγάζεται σήμερα η VIII Μεραρχία. Ο Ρασήμ το θεμελίωσε το 1879 στη θέση που βρισκόταν άλλοτε το ανάκτορο του Μουχτάρ .

Είναι ενδιαφέρον οθωμανικό κτίριο με κυρίαρχο στοιχείο την διπλή πέτρινη τοξοειδή εξωτερική του κλίμακα που συναντάται σε πολλά αρχοντόσπιτα των Ιωαννίνων και είναι βυζαντινής καταγωγής .

Στο ιστορικό αυτό κτίριο, που ήταν γνωστό ως “Κονάκι”, πάρθηκαν οι τελευταίες αποφάσεις για την χωρίς όρους παράδοση της πόλης στον ελληνικό στρατό κατά την κρίσιμη εκείνη νύχτα της 20ης Φεβρουαρίου 1912, στη συσκευή που έγινε παρόντων των Προξένων των μεγάλων δυνάμεων, του Μητροπολίτη Ιωαννίνων, των Εσάτ και Βεχήπ Πασά και των άλλων ανωτάτων Τούρκων αξιωματούχων.

φωτογραφίες μαθητών

Πηγές:

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟ, το παρελθόν που δεν χάθηκε, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ, 1998


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο VIII Μεραρχεία Ιωαννίνων