Αγιασμός για τη νέα σχολική χρονιά 2019-2020

Ανακοίνωση

Αγαπητοί γονείς του σχολείου μας,

Σας  ενημερώνουμε ότι ο αγιασμός για τη νέα σχολική χρονιά 2019-2020 θα γίνει την

Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2019 στις 9:00 π.μ.

Οι μαθητές θα αποχωρήσουν μετά τον αγιασμό με την ευθύνη των γονέων – συνοδών τους.

 

Από τη Διεύθυνση

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε

Διαγωνισμός ζωγραφικής

Τον Φεβρουάριο του 2019 οι μαθητές του σχολείου μας συμμετείχαν στο διαγωνισμό ζωγραφικής που διοργάνωσε το χαμόγελο του παιδιού «3rd you smile award 2019» στο μάθημα των εικαστικών μαζί με την εκπαιδευτικό τους κ.Βεργου Ελευθερία. Τα έργα των μαθητών δημιουργήθηκαν από ανακυκλώσιμα υλικά. Οι μαθητές έλαβαν αναμνηστικά για την συμμετοχή τους.
Τα τμήματα που έλαβαν μέρος ήταν:
ΤΑΞΕΙΣ: Ε1-Ε2 .
Μαθητες: 41
Ομαδικές Εργασίες:Τέχνη & ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ
Υλικά: χαρτόνια-καπάκια-εφημερίδες-μικρές κατασκευές από μπουκάλια πλαστικά-τέμπερες-σπρέι-μαρκαδόρους
Τα έργα των μαθητών
Εικόνα
Εικόνα
Δημοσιεύθηκε στη Αρχική, Δράσεις Σχολείου, Πέμπτη Δημοτικού, Σχολικό Έτος 2018-2019 | Σχολιάστε

Επίσκεψη στην έκθεση σχεδιογραφίας στην Πυριτιδαποθήκη του Ιτς Καλέ Ιωαννίνων

Η ΣΤ τάξη του σχολείου μας επισκέφθηκε στις  10 Ιουνίου 2019 μια διαφορετική έκθεση. Την έκθεση σχεδιογραφίας αρχαίων νομισμάτων της κυρίας Έφης Σταύρου στην Πυριτιδαποθήκη του Ιτς Καλέ στο Κάστρο των Ιωαννίνων.
Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει 20 αρχαία αργυρά νομίσματα από διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας και διαφορετικών χρονικών περιόδων. Τα νομίσματα παρουσιάζονται όχι ως μέσο συναλλαγής αλλά ως έργα τέχνης. Εικονίζουν κεφαλές θεοτήτων, βασιλέων καθώς επίσης φυτικά και ζωικά μοτίβα.
Τα έργα έχουν αποδοθεί με την τεχνική της σχεδιογραφίας, τρόπος περισσότερο τεχνικός γιατί απαιτείται μεγάλη ακρίβεια στις διαστάσεις (σχέδιο υπό κλίμακα) και στη λεπτομέρεια.
Οι μαθητές παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και προσοχή την καλλιτέχνιδα  κ.Εφη Σταύρου.
Οι μαθητές της ΣΤ τάξης, οι δασκάλες τους και η εκπαιδευτικός των εικαστικών ευχαριστούν θερμά την κ. Εφη Σταύρου για την ξενάγηση.
Δημοσιεύθηκε στη Αρχική, Δράσεις Σχολείου, Έκτη Δημοτικού, Σχολικό Έτος 2018-2019 | Σχολιάστε

Διδακτική επίσκεψη της Γ τάξης στο πλαίσιο του Προγράμματος «Παραδοσιακά Επαγγέλματα» στον Ελαφότοπο

Η Γ τάξη του σχολείου μας υλοποίησε δράση στις 29 Μαΐου 2019 στον Ελαφότοπο Ζαγορίου στο πλαίσιο του προγράμματος «Παραδοσιακά Επαγγέλματα«.

Στο Μουσείο Παλαιών Επαγγελμάτων υλοποίησαν δράση στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος με τον δάσκαλο εικαστικών κ.Μιχάλη Οικονομίδη. Έγινε περιήγηση και ενημέρωση στους μαθητές για τους οικισμούς του Ζαγορίου  από την υπεύθυνη του φορέα Πάρκου Β. Πίνδου. Κατόπιν οι μαθητές δημιούργησαν έργο με την  καθοδήγηση κ. Οικονομίδη και τη βοήθεια των υπευθύνων του φορέα Β. Πίνδου.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

Εκ μέρους των εκπαιδευτικών του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ιωαννίνων και ιδιαιτέρως των εκπαιδευτικών της Γ’ τάξης, ευχαριστούμε τον αγαπητό δάσκαλό μας κ. Μιχάλη Οικονομίδη και το Πάρκο Β. Πίνδου για την υλοποίηση της δράσης αυτής, καθώς,  και τις κυρίες του χωριού που πρόσφεραν πίτες στους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς.

Δημοσιεύθηκε στη Αρχική, Δράσεις Σχολείου, Σχολικό Έτος 2018-2019, Τρίτη Δημοτικού | Σχολιάστε

Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα

Σκοπός του Ιδρύματος είναι να προσφέρει και να υπηρετεί την ανάπτυξη της πνευματικής, καλλιτεχνικής, πολιτιστικής και κοινωνικής ζωής της πόλης των Ιωαννίνων και γενικότερα της Ηπείρου.

Στα πλαίσια της αποστολής του, το Ίδρυμα δραστηριοποιήθηκε στο παρελθόν και εξακολουθεί και σήμερα με τους εξής τρόπους:

Το 1921,όταν ιδρύθηκε η Ιατρική Σχολή στα Γιάννενα, στεγάσθηκε σε αίθουσα του Καμπερείου Ιδρύματος,όπου και παραμένει μέχρι το 1991.

Μεγάλη προσφορά του Ιδρύματος στην πολιτιστική ζωή της πόλεως είναι η παραχώρηση της ισόγειας μεγάλης αίθουσας 200 θέσεων στο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Ιωαννίνων (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.),όπου σήμερα στεγάζεται το ομώνυμο θέατρο.

Στον 1ο όροφο του Ιδρύματος, στεγάζεται το βεστιάριο του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.

Στον 2ο όροφο βρίσκεται η 1η αίθουσα της Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης, καθώς και η αίθουσα διαλέξεων “Μαρία Καμπέρη”, χωρητικότητας 220 περίπου ατόμων με μικροφωνική εγκατάσταση, βήμα – έδρα ομιλητή, βιντεοπροβολέα, οθόνη προβολής και επιδιοσκόπιο.

Στην αίθουσα Διαλέξεων φιλοξενούνται  (για πρόβες) η παιδική χορωδία “Τροβαδούροι των Ιωαννίνων”, η χορωδία του Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΟΤΕ, η θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και άλλες θεατρικές ομάδες.

Στον 3ο όροφο στεγάζεται η Διεύθυνση Νεότητος της Ι. Μητροπόλεως Ιωαννίνων, το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων & Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Ν. Ιωαννίνων «Σχεδία (σε συνεργασία με τον Ο.ΚΑ.ΝΑ.), καθώς επίσης και η 2η αίθουσα της Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης.

Ο Ιωάννης Καμπέρης (1924-1996) καταγόταν από την περιοχή Τζοντίλα (Ζωοδόχο) Ιωαννίνων. Ο Ι. Καμπέρης δραστηριοποιήθηκε στο χώρο των οικοδομικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων και ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Καμπέρη με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Οι ευεργεσίες του Ι. Καμπέρη υπηρετούν την πολιτιστική ζωή των Ιωαννίνων, τα Γράμματα, την Παιδεία και τη Θρησκευτική Πίστη. Το 1975 ο Ιωάννης Καμπέρης αναδείχθηκε χορηγός, καθώς εξόπλισε πλήρως την καρδιολογική μονάδα εντατικής θεραπείας στο Κρατικό Γενικό Νοσοκομείο «Χατζηκώστα» Ιωαννίνων. Τρεις ήταν οι μεγάλες χορηγίες του: Το Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα, η Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη και η αναστήλωση του ενοριακού ναού το Αρχιμανδρείο ενώ παράλληλα αγωνίστηκε πολλά χρόνια για την ίδρυση της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Με το προεδρικό διάταγμα 598/1978 εγκρίθηκε η ίδρυση του Κ.Π.Ι., τα έξοδα ανέγερσης του oποίου ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο Ι. Καμπέρης. Ως σκοποί του ιδρύματος ορίστηκαν: «η ανάπτυξη της πνευματικής, καλλιτεχνικής και πολιτιστικής κίνησης στην πόλη των Ιωαννίνων και ευρύτερα στην Ήπειρο, καθώς και η χορήγηση βραβείων σε αριστεύσαντες μαθητές των γυμνασίων της πόλης και του Νομού και, ακόμη, η χορήγηση υποτροφιών για μεταπτυχιακές σπουδές και η χρηματοδότηση επιστημονικών ερευνητικών εργασιών».

φωτογραφίες των μαθητών

Ομάδα μαθητών: Χρυσάνθη Μπ., Νεφέλη Ζ., Έλλη Δ., Μυρτώ Κ.

Πηγές:
http://www.imioanninon.gr/kampereio


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καμπέρειο Πνευματικό Ίδρυμα

Ζωσιμαία Σχολή

Το πρώτο διδακτήριο της Ζωσιμαίας Σχολής, η οποία ιδρύθηκε από τους Ζωσιμάδες το 1828, στεγάστηκε σε ένα μικρό τούρκικο σπίτι που βρίσκοταν στο χώρο κάτω από τη σημερινή Πλατεία Αρχιεπισκοπικού Σπυρίδωνος. Το κτίριο αυτό φιλοξένησε τη Σχολή μέχρι το 1834, γρήγορα όμως αποδείχτηκε ανεπαρκές για να φιλοξενήσει τη Σχολή, που άρχισε να αναπτύσσεται ραγδαία.

Έτσι στα 1834 αγοράζεται από την Επιτροπή της Σχολής το οικόπεδο που βρίσκεται στη θέση της σημερινής Ζωσιμαία και στο οποίο υπήρχε ήδη παλαιά αλλά ευρύχωρη οικία του μεγαλέμπορου Δημητρίου Αθανασίου. Η οικία αυτή ήταν ικανή,αρχικά,να στεγάσει τις λειτουργίες της σχολής,γρήγορα όμως και το δεύτερο αυτό διδακτήριο κρίθηκε ακατάλληλο, κάτι που διαπίστωσε και ο ίδιος ο Νικόλαος Ζωσιμάς. Παρ’ όλα αυτά διατηρήθηκε για 68 ολόκληρα χρόνια, μέχρι το 1905, που λειτούργησε το τρίτο διδακτήριο της Ζωσιμαίας. Ήδη από το 1841 ο Ζωσιμάς, με τη διαθήκη του, εξέφρασε την επιθυμία για την ανέργεση νέου σύγχρονου και καλλιεπούς κτιρίου.

Μόλις όμως στα 1898 άρχισαν οι διαδικασίες για την υλοποίηση της βούλησης του μεγάλου ευεργέτη. Ο τότε Μητροπολίτης Ιωαννίνων Γρηγόριος Εφοροεπιτροπεία ανέθεσαν στους μηχανικούς Π. Μελίρρυτο και Δ. Χρηστίδη να συντάξουν τη μελέτη του νέου κτιρίου. Στα 1900 η μελέτη διαβιβάστηκε στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για τη χορήγηση της σχετικής άδειας, αλλά η πύλη καθυστερούσε την έκδοσή της. Χρειάστηκε η επέμβαση του τούρκου διοικητή των Ιωαννίνων Οσμάν Πασά, για να εκδοθεί επί τέλους , η απαιτούμενη οικοδομική άδεια στις 6 Νοεμβρίου του 1901.

Αμέσως μετά το παλαιό κτίριο κατεδαφίζεται και η Σχολή στεγάζεται προσωρινά σε δυο γειτονικά τουρκικά σπίτια, που νοικιάστηκαν για το σκοπό αυτό. Έτσι άρχισαν οι εργασίες για την ανέγερση του τρίτου διδακτηρίου. Παράλληλα, έγινε πανελλήνιος έρανος που επέδωσε ανέλπιστους καρπούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι συνέβαλε στον έρανο ακόμη και το προσωπικό της Ρωσικής Πρεσβείας της Κωνσταντινούπολης. Στις 17 Φεβρουαρίου 1902 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος στον οποίο χαράχτηκε η εξής επιγραφή: «ΕΥΑΝΔΡΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ ΠΑΙΔΕΣ ΤΟΙΣ ΕΥΕΡΓΕΤΑΙΣ ΖΩΣΙΜΑΔΑΙΣ ΑΙΕΝ ΕΥΓΝΩΜΟΝΕΣ ΤΟΝΔΕ ΘΕΜΕΛΙΟΝ ΛΙΘΟΝ ΤΗΣ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΤΕΘΕΝΤΟ ΕΤΕΙ ΣΩΤΗΡΙΩ 1902 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 17 ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝ Π.ΜΕΛΙΡΡΥΤΟΣ».

Μετά από πολλές περιπέτειες και -δυστυχώς- κομματικές διαμάχες, οι εργασίες ανέγερσης τελείωσαν και στις 14 Φεβρουαρίου 1905 η νέα Ζωσιμαία Σχολή ήταν πλέον γεγονός.

Ο λαμπρός αρχιτέκτονας Περικλής Μελίρρυτος ενσυνείδητα αντέγραψε την πρόσοψη που ο Χριστιανός Χάνσεν είχε, ήδη, σχεδιάσει για το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο των Αθηνών από το 1841. Και αυτό για να καταδείξει ότι η ιστορική Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων ήταν ίδρυμα πανεπιστημιακού επιπέδου.

Το νέο διδακτήριο περιλάμβανε οκτώ αίθουσες διδασκαλίας, αίθουσα τελετών, δύο γραφεία, βιβλιοθήκη, αμφιθέατρο φυσικής και χημείας, τρία εργαστήρια και μουσείο. Όμως, όπως επισήμανε αργότερα ο επιφανής Γυμνασιάρχης Χρίστος Σουλής, υστερούσε σε χώρους υγιεινής, σε προσανατολισμό και σε αριθμό αιθουσών.

Παρ’ όλα αυτά το αρχαιοπρεπές, περίοπτο και επιβλητικό αυτό κτίριο είναι από τα ωραιότερα νεοκλασικά μνημεία των Ιωαννίνων και τα επί μέρους αρχιτεκτονικά του στοιχεία είναι εξόχως ενδιαφέροντα.

Ο βομβαρδισμός του 1940 του προξένησε σημαντικές καταστροφές και το κατέστησε ακατάλληλο για χρήση. Η σχετική αποκατάστασή του τελείωσε το 1956, πλην όμως, ήδη από το 1940. Η Ζωσιμαία άρχισε να περιφέρεται, δίκην πρόσφυγα, σε άλλα κτίρια (οικία Λιάμπεη και Ρουμανικό Σχολείο). Μόλις το 1957 απέκτησε νέα στέγη το τέταρτο διδακτήριο στη οδό Βαλαωρίτου.

Το ιστορικό κτίριο εξακολουθεί και σήμερα να στεγάζει σχολεία της μέσης εκπαίδευσης.

Η στοά της πρόσοψης και η κεντρική είσοδος της Ζωσιμαίας Σχολής είναι πιστά αντίγραφα του κτιρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών που σχεδίασε ο Δανός αρχιτέκτονας Χριστιανός Χάνσεν και κτίστηκε με δωρεά του γιαννιώτη ευεργέτη Ιωάννη Δόμπολη (1769-1850)

Το κεντρικό αέτωμα της Ζωσιμαίας τονίζει το αυστηρά νεοκλασικό ύφος του κτιρίου, που χαρακτηρίζεται από απόλυτη συμμετρία στη διάταξη της όψης και της κάτοψής του σύμφωνα με το πρότυπο του Πανεπιστημίου Αθηνών

φωτογραφίες μαθητών

Ομάδα μαθητών: Βασίλης Γ., Δημήτρης Μπ., Γιώργος Β., Παναγιώτης Δρ.

Πηγές:

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟ, το παρελθόν που δεν χάθηκε, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ, 1998


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ζωσιμαία Σχολή

Καπλάνειος Σχολή

Το ογκώδες αλλά επιβλητικό συγκρότημα με τη βαριά νεοβυζαντινή αυστηρότητα του περνά μάλλον απαρατήρητο για τους Γιαννιώτες. Ελάχιστες μελέτες και έρευνες έγιναν για το κτήριο αυτό.

Και όμως! Η Καπλάνειος Σχολή , που κτίστηκε το 1926,συγκαταλέγεται στα άριστα δείγματα της νεοβυζαντίνης τεχνοτροπίας. Δημιουργός της ο Περικής Μελίρρυτος στην εποχή της ωριμότητας του. Είναι άγνωστο γιατί ο αρχιτέκτονας εγκατέλειψε τον προσφιλή του νεοκλασικού ρυθμού και αναζήτησε έμπνευση από τη παρεξηγημένη βυζαντινή παράδοση.

Η Καπλάνειος έχει περίεργη δομή. Η εξωτερική τοιχοποιία δεν παρουσιάζει επιμελημένη σύνθεση. Την αποτελούν ακανόνιστοι λευκοί λίθοι και ισχυρό κονίαμα για συνθετικό υλικό. Ο Μελίρρυτος, όμως, πρόσεξε ιδιαίτερα το σχεδιασμό των επί μέρους στοιχείων, επιτυγχάνοντας μια παράξενη αντίθεση: η κυρίως είσοδος με τα υπερκείμενα ανοίγματα, τα εκκλησιακά σχεδόν παράθυρα, οι ενδιάμεσες ζώνες και το γείσωμα αποτελούν πραγματικά κομψοτεχνήματα. Οι κέραμοι των τόξων συνδυάζονται θαυμάσια με τους πέτρινους βυζαντινούς κιονίσκους που κοσμούνται με ανάγλυφα κιονόκρανα και βάσεις

Τα παράθυρα της Καπλανείου με το τοξοτό υπέρθυρο έχουν έντονο εκκλησιαστικό χαρακτήρα και συνδέονται μεταξύ τους με κεραμική ή διακοσμητική ταινία στο ύψος των γεννέσεων των τόξων, η οποία περιέχει τους τοίχους του κτιρίου

Η εντυπωσιακή κεντρική είσοδος της Καπλανείου Σχολής με τους διπλούς βυζαντινούς κίονες και τα εκκλησιαστικού τύπου παράθυρα. Πολλοί θεωρούν ότι το αντιπροσωπευτικό βυζαντινίζον κτίριο στην Ελλάδα είναι το Οφθαλμιατρείο των Αθηνών που βρίσκεται στην οδό Πανεπιστημίου, την κατασκευή του οποίου άρχισε ο Χριστιανός Χάνσεν το 1847 και ολοκλήρωσαν οι αρχιτέκτονες Λύσσανδρος Καυταντζόγλου. Το 1854, και Γεράσιμος Μεταξάς το 1868. Αυτή η άποψη, όμως, μπορεί να αναθεωρηθεί, αν γίνει σύγκριση του Οφθαλμιατρείου με την Καπλάνειο Σχολή, η οποία σαφώς υπερτερεί του όμορφου κτιρίου των Αθηνών σε ύφος και συνέπεια προς τη βυζαντινή αρχιτεκτονική παράδοση.

Το σχολικό συγκρότημα φέρει το όνομα του εθνικού ευεργέτη Ζώη Καπλάνη (1736-1806), την πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε απύθμενη πενία, η οποία ήταν και ο λόγος που οι συγχωριανοί του τον επονόμασαν “πικρο-Ζώη”. Εκδιώχτηκε από το πατρικό του σπίτι, που ήταν στο Γραμμένο, από τη μητριά του και απένταρος κατέφυγε στα Γιάννενα, όπου την πρώτη νύκτα εξαντλημένος αποκοιμήθηκε έξω από την πόρτα του μεγαλεμπόρου Παναγιώτη Χατζή-Νίκου. Το επόμενο πρωί ο οικοδεσπότης λυπήθηκε το συσπειρωμένο στο κατώφλι του Ζώη και τον συμπεριέλαβε στο υπηρετικό του προσωπικό. Η εξέλιξη του Καπλάνη ήταν ραγδαία. Από τη φύση του φιλομαθής καταγινόταν τα βράδια, κάτω από το φως μικρής λυχνίας, στη μάθηση ανάγνωσης και γραφής. Γρήγορα ο Χατζή-Νίκος τον έκανε συνέταιρο και ίδρυσαν μαζί εμπορικά καταστήματα γουναρικών στο Βουκουρέστι, τη Νίζνα της Ρωσίας και το 1771 στη Μόσχα, όπου και εγκαταστάθηκε οριστικά ο ηπειρώτης ευεργέτης.

Σε σύντομο χρόνο ο Καπλάνης σχημάτισε αμύθητη περιουσία. Όταν, το 1798, πληροφορήθηκε ότι η Μαρούτσειος Σχολή των Ιωαννίνων έπαυσε να λειτουργεί από έλλειψη πόρων, έσπευσε αμέσως να ιδρύσει νέα, την Καπλάνειο, την οργάνωση και διεύθυνση της οποίας ανέθεσε στο Διδάσκαλο του Γένους Αθανάσιο Ψαλίδα. Για τον εμπλουτισμό μάλιστα της βιβλιοθήκης απευθύνθηκε στον Αδαμάντιο Κοραή, που ζούσε στο Παρίσι.

Με τη διαθήκη του κληροδότησε ολόκληρη την περιουσία του στις εκκλησίες και στο νοσοκομείο των Ιωαννίνων, ενώ διέθεσε σημαντικά ποσά για τη Μεγάλη του Γένους Σχολή, την Πατμιάδα Σχολή, την Αθωνιάδα Σχολή, το Νοσοκομείο Νίνζας και τους φυλακισμένους των Ιωαννίνων.

Το αρχικό κτίριο της Καπλανείου Σχολής δεν διασώθηκε. Το υπάρχον μέγαρο χτίστηκε με χρήματα σχεδόν εξ ολοκλήρου προερχόμενα από το κληροδότημα των Ζωσιμάδων. Σήμερα στο κτίριο στεγάζεται το 1ο Δημοτικό Σχολείο.

 

Ζωής Καπλάνης

Γεννήθηκε το 1736 στο χώριο Γραμμένο και σε μικρή ηλικία κατέφυγε ορφανός στα Ιωάννινα. Εκεί γνώρισε με τον Παναγιώτη Χατζινίκο, τον οποίο ακολούθησε στο Βουκουρέστι και εργάστηκε μαζί του πρώτα ως βοήθος και αργότερα ως συνεταίρος. Το 1774 εγκαταστάθηκε οριστίκα στη Mόσχα, όπου ως έμπορος απέκτησε μεγάλη περιουσία χάρη στην εργατικότητα και το οικονομικό του πνεύμα. Από εκεί ξεκίνησε η αγαθοποιός δράση του .Ενίσχυσε οικονομικά το νοσοκομείο των Ιωαννίνων, τη Μεγάλη του Γένους Σχολή κ.ά. Δημιούργημά του είναι η Καπλάνειος Σχολή , όπως μετονομάστηκε η Μαρούτσειος Σχολή από το 1805, όταν δέχθηκε την οικονομική ενίσχυση του Ηπειρώτη ευεργέτη. Η Καπλάνειος με την παρουσία του Αθανασίου Ψαλίδα εξελίχθηκε στο σημαντικότερο εκπαιδευτήριο των Ιωαννίνων την εποχή του Αλή πασά. Η Σχολή καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1820, αλλά ξαναχτίστηκε (χάρη στο κληροδότημα του Ζώη Καπλάνη) και σήμερα στεγάζει δημοτικά σχολεία των Ιωαννίνων. Με τη διαθήκη του κληροδότησε ποσά στη γενέτειρά του, στην Πατμιάδα Σχολή, στην Αθωνιάδα και σε άλλα φιλανθρωπικά έργα.Πέθανε στη Μόσχα το 1806 και θάφτηκε εκεί στο ονομαστό μοναστήρι της Παναγιάς των Δονσκόι. Ο ανώνυμος της Ελληνικης Νομαρχίας αναφέρεται εμμέσως στον Ζωή Καπλάνη, εκφράζοντας την ευγωμοσύνη του σε αυτόν για την άνθηση των γραμμάτων στην Ελλάδα. Ο Άνθιμος Γαζής αφιέρωσε σε αυτόν την έκδοση της Γεωγραφίας του Μελετίου το 1807.

 

φωτογραφίες μαθητών

 Ομάδα μαθητών: Κατερίνα Γ., Αλέξανδρος Α., Θέμης Μ., Άρια Μπ., Ευαγγελία Ψ.

Πηγές:

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟ, το παρελθόν που δεν χάθηκε, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ, 1998

 


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καπλάνειος Σχολή

VIII Μεραρχεία Ιωαννίνων

Ο αναμορφωτής των Ιωαννίνων Ρασήμ Πασάς, που ήταν χριστιανός μέχρι το τέταρτο έτος του Πανεπιστημίου Αθηνών (όταν και αποχώρησε μετά από φιλονικία με συμφοιτητή του, τον οποίο χαστούκισε τον απεκάλεσε “τουρκόσπορο’’) μπορεί να καυχιέται για πολλά. Ίδρυσε το Δήμο Ιωαννίνων το 1871, διάνοιξε τους κεντρικούς δρόμους, κατασκεύασε μέγα διοικητήριο, φρόντισε για την καθαριότητα της πόλης, φωταγώγησε τα Γιάννενα κ.ά.

Ανάμεσα στα επιτεύγματά του περιλαμβάνεται και το κτίριο στο οποίο στεγάζεται σήμερα η VIII Μεραρχία. Ο Ρασήμ το θεμελίωσε το 1879 στη θέση που βρισκόταν άλλοτε το ανάκτορο του Μουχτάρ .

Είναι ενδιαφέρον οθωμανικό κτίριο με κυρίαρχο στοιχείο την διπλή πέτρινη τοξοειδή εξωτερική του κλίμακα που συναντάται σε πολλά αρχοντόσπιτα των Ιωαννίνων και είναι βυζαντινής καταγωγής .

Στο ιστορικό αυτό κτίριο, που ήταν γνωστό ως “Κονάκι”, πάρθηκαν οι τελευταίες αποφάσεις για την χωρίς όρους παράδοση της πόλης στον ελληνικό στρατό κατά την κρίσιμη εκείνη νύχτα της 20ης Φεβρουαρίου 1912, στη συσκευή που έγινε παρόντων των Προξένων των μεγάλων δυνάμεων, του Μητροπολίτη Ιωαννίνων, των Εσάτ και Βεχήπ Πασά και των άλλων ανωτάτων Τούρκων αξιωματούχων.

φωτογραφίες μαθητών

Πηγές:

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟ, το παρελθόν που δεν χάθηκε, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ, 1998


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο VIII Μεραρχεία Ιωαννίνων

Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη

Η ανέγερση του κτιρίου χρονολογείται στις αρχές του αιώνα. Ήταν μονώροφο και σχεδιάστηκε από τον Περικλή Μελίρρυτο για δημοτικά λουτρά. Τη χρήση αυτή διατήρησε μέχρι και τη δεκαετία του 60. Αργότερα, με δαπάνη του ευεργέτη Γιάννη Καμπέρη (1924-1996) αναμορφώθηκε και προστέθηκε όμορφος, για να στεγάσει τη Ζωσιμαία βιβλιοθήκη.

Η βιβλιοθήκη φέρει το όνομα των Ζωσιμάδων, των οποίων το μέγα κληροδότημα εξακολουθεί και σήμερα να στηρίζει την Παιδεία στα Γιάννενα .Είναι ανυπολόγιστη η προσφορά του Θεοδόσιου, Ιωάννη, Αναστάσιου, Νικολάου, Ζωή και Μιχαήλ Ζωσιμά στον τόπο.

Οι γιοί του πραματευτή από το Γραμμένο, Χατζή – Παναγιώτη Ζωσιμά και της γιαννιώτισσας Μαργαρίτας Τσουκαλά γεννήθηκαν όλοι τους ανάμεσα στα 1754 και 1762.Γρήγορα πλούτισαν και πήραν τη μεγάλη απόφαση να παραμείνουν άγαμοι ώστε αφενός να επιδοθούν απερίσπαστοι στην εθνοφελή δραστηριότητά τους, αφετέρου να κληροδοτήσουν την τεράστια περιουσία τους στη γενέτειρά τους.

Ακολουθώντας το ρεύμα της εποχής(τέλος του 18ου αιώνα) τα εξής αδέρφια ξενιτεύτηκαν, άλλοι στο Λιβόρνο της Ιταλίας και άλλοι στην Νίζνα της Ρωσίας, όπου ίδρυσαν εμπορικούς οίκους. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στη Μόσχα και ανέπτυξαν ισχυρές διασυνδέσεις με την τσαρική αυλή. Μάλιστα η αυτοκράτειρα Μαρία αποκαλούσε το Ζωή ως το “καύχημα των Γραικών”.

Πρέπει να τονιστεί ότι ένα από τα μεγαλύτερα έργα των εθνικών αυτών ευεργετών ήταν η χρηματοδότηση του ιδρύματος της “ελληνικής βιβλιοθήκης” του Διδασκάλου του Γένους Αδαμάντιου Κοραή στο Παρίσι το 1805.Από το ίδρυμα αυτό εκδόθηκαν τα συγγράμματα των αρχαίων κλασσικών που ξαπλώθηκαν σε ολόκληρο το σκλαβωμένο έθνος.

Η συμβολή των Ζωσιμάδων, των οποίων η οικογένεια έσβησε με την αποδημία του Νικολάου το 1842, είναι μοναδική στην εθνική αναγέννηση.

Η δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ιωαννίνων, που ιδρύθηκε το 1828 παράλληλα με την ίδρυση της Ζωσιμαίας Σχολής, από τους αδερφούς Ζωσιμάδες, είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Απευθύνεται στους κατοίκους του Νομού αλλά και στο ευρύ που την επισκέπτεται και κύριος σκοπός της είναι να παρέχει στα μέλη της χρήσιμες υπηρεσίες και πηγές πληροφόρησης που να ανταποκρίνονται στις πληροφοριακές και πολιτιστικές ανάγκες τους, να αποτελεί κέντρο επικοινωνίας και ενημέρωσης, να προωθεί και να διαχειρίζεται την γνώση και να διαφυλάσσει και να προβάλει την τοπική πολιτισμική παράδοση.

Η κύρια συλλογή της καλύπτει βιβλία όλων των θεματικών πεδίων που απασχολούν ένα πολίτη και αποτελείται από λογοτεχνικά βιβλία ενηλίκων, ελληνικά και ξενόγλωσσα, παιδικά βιβλία, βιβλία γνώσεων, συλλογή σε παλαιότυπα και σπάνια τεκμήρια, 32 χειρόγραφα, από το 12ο έως το τον 19ο αιώνα, περισσότερους από 100.000 τίτλους βιβλίων, 350 τίτλους περιοδικών, δίσκους μουσικής βινυλίου, και δωρεές που έγιναν αποδεκτές έπειτα από καθορισμένα κριτήρια αξιολόγησης. Η βιβλιοθήκη διατηρεί αρχειακό υλικό εφημερίδες περιοδικά κ.λπ. τοπικού χαρακτήρα και περιλαμβάνει στη συλλογή της υλικό που έχει δημοσιευτεί και αφορά στην ιστορία του τόπου. Παράλληλα, διαχειρίζεται τους χρηματικούς πόρους της και εμπλουτίζεται με νέες αγορές σύμφωνα με τις πληροφοριακές ανάγκες των χρηστών της και τις ελλείψεις που έχει. Επιπρόσθετα, από το 1995 λειτουργεί στο ισόγειο της Εργαστήριο Συντήρησης χαρτιού και βιβλίου όπου συντηρούνται παλαιά και σπάνια βιβλία, έγγραφα αρχειακών συλλογών, χάρτες κ.λπ. Για την περιγραφική καταλογογράφηση του υλικού της, το προσωπικό της χρησιμοποιεί τους Αγγλοαμερικάνικους Κανόνες Καταλογογράφησης και για τη θεματική ευρετηρίαση χρησιμοποιεί τον Κατάλογο Θεματικών Επικεφαλίδων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου (LCSH) και της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

φωτογραφίες μαθητών

Ομάδα μαθητών: Παναγιώτης Λ.,, Αχιλλέας Κλ., Χρήστος Γ., Κωνσταντίνος Κ.,

Πηγές:

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟ, το παρελθόν που δεν χάθηκε, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ, 1998

https://el.wikipedia.org/


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη

Το Ταχυδρομείο

Είναι ένα από τα επιτυχέστερα έργα του Μελίρρυτου. Πρόκειται για συμμετρικό διώροφο κτίριο, με προεξέχον τμήμα της πρόσοψης, με προσεγμένη κατασκευή, επιμελώς επιλεγμένα νεοκλασικά στοιχεία, κεντρικό αέτωμα και κορινθιακά επίκρανα στις γωνίες των οροφών, αποτελεί κόσμημα για την πόλη. Στο ταχυδρομείο ο Μελίρρυτος απέβαλλε όλα τα ξενόφερτα αρχιτεκτονικά στοιχεία και απέδωσε ένα έργο καθαρά ελληνικό.

Το κτίριο αναγέρθηκε το 1905 από τον προοδευτικό πασά των Ιωαννίνων Οσμάν τον Κούρδο, που είχε υπηρετήσει ως υποστράτηγος κατά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και γι’ αυτό τοποθετήθηκε στη θέση του “βαλή” (γενικού διοικητή) των Ιωαννίνων. Επιδέξιος πολιτικός προσεταιρίστηκε το χριστιανικό στοιχείο και εξουδετέρωσε τις διάφορες ξένες προπαγάνδες που οργίαζαν τότε στα Γιάννενα (ρουμανική, αλβανική, ιταλική). Αυτός ήταν ο λόγος που οι ομόθρησκοί του τον αποκαλούσαν … “κουμπάρο των χριστιανών”, πράγμα όμως που δεν τον ενοχλούσε.

Στο μέγαρο αυτό στεγάστηκε το πρώτο οθωμανικό Παρθεναγωγείο (Μέση Αστική Σχολή Θηλέων), ενώ δίπλα του λειτουργούσε ήδη -στη θέση που σήμερα βρίσκεται το κτίριο του ΟΤΕ- κατώτερο τουρκικό δημοτικό σχολείο.

Το κτίριο του κεντρικού Ταχυδρομείου, αφού κινδύνευσε με κατεδάφιση το 1975, αποκαταστάθηκε επιτυχώς στην αρχική του μορφή το 1985. Τα έργα του Μελίρρυτου διακρίνονται για την καθαρότητα της μορφής τους και τα, αποκλειστικά, ελληνοπρεπή στοιχεία τους. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η τουρκική διοίκηση δεχόταν ευχαρίστως τις προτάσεις του, παρά το ότι αυτές είχαν σαφείς αναφορές στην αρχαία Ελλάδα. Το κτίριο του Ταχυδρομείου χαρακτηριστικέ ως διατηρητέο μνημείο μόλις το 1984.

Φωτογραφία:Το κτίριο το 1910

Το κτίριο του Ταχυδρομείου σε φωτογραφία του 1910, όταν λειτουργούσε ακόμη ως οθωμανικό παρθεναγωγείο. Στο αέτωμα διακρίνεται η ημισέληνος και στο υπέρθυρο της αυλόθυρας η τουρκική επιγραφή του. Τα δύο περίτεχνα φανάρια των παραστάδων της εισόδου δεν έχουν διασωθεί. Οι υαλοπίνακες είναι χρωματισμένοι στο μεγαλύτερο μέρος τους, ώστε να εμποδίζεται η θέα των κοριτσιών του παρθεναγωγείου προς τους δρόμους. Στους υαλοπίνακες επίσης είναι ζωγραφισμένες “χιαστί” τουρκικές σημαίες. Εντύπωση προκαλεί ο καλαίσθητος κήπος. Αριστερά διακρίνεται η σημερινή οδός 28ης Οκτωβρίου και στην άλλη πλευρά η οδός Μπότσαρη, που είναι έρημοι χωματόδρομοι.

Φωτογραφία: Η πρόσοψη του κτιρίου και ο υπέροχος κήπος που συντηρούνταν από τους καλύτερους κηπουρούς της εποχής

Φωτογραφία: Αίθουσα διδασκαλίας του Οθωμανικού Παρθεναγωγείου

Φωτογραφία: Το κτίριο σε φωτογραφία του 1945
Τα δύο περίτεχνα φανάρια των παραστάδων της εισόδου δεν έχουν διασωθεί.

Οι υαλοπίνακες ήταν χρωματισμένοι στο μεγαλύτερο μέρος τους, ώστε να εμποδίζεται η θέα των κοριτσιών του παρθεναγωγείου προς τους δρόμους. Στους υαλοπίνακες επίσης ήταν ζωγραφισμένες χιαστί οι σημαίες της οθωμανικής αυτοκρατορίας.


Φωτογραφία: Το εσωτερικό του κτιρίου όταν λειτουργούσε σαν Οθωμανικό Παρθεναγωγείο.

Η λειτουργία του Παρθεναγωγείου είχε πάψει από το 1912. Το 1985 έγιναν από το Υπουργείο Πολιτισμού εργασίες αποκατάστασης του κτιρίου που έχει χαρακτηριστεί ως Έργο Τέχνης.


Φωτογραφία: Το κτίριο το 1947


Φωτογραφία: Αναμνηστική φωτογραφία των μαθητριών του Οθωμανικού Παρθεναγωγείου


Φωτογραφία: Πιθανότητα από τα εγκαίνια του κτιρίου


Φωτογραφία: Το κτίριο το 1927

 

φωτογραφίες μαθητών

Ομάδα μαθητών: Βάσια Β., Αντιγόνη Ι., Ιούλιος  Β., Δημήτρης Ντρ., Ματέο Μπ.

Πηγές:

ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟ, το παρελθόν που δεν χάθηκε, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ι. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ, 1998

https://allnews-epirus.blogspot.com/2018/07/blog-post_947.html


η εκπαιδευτικός Πληροφορικής του σχολείου: Σπυρονίκου Αικατερίνη ΠΕ86

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το Ταχυδρομείο